"Het onderdeel zijn van een groter afscheidsritueel vind ik het mooiste van het dragen.
En de grootste uitdaging? Als ik met flinke spierpijn van het hardlopen weer opsta bij het graf!"

“Wat ik mooi vind aan dit werk is dat ik als drager soms op de achtergrond blijf, terwijl ik als gastheer juist veel contact heb met de gasten en de uitvaartleider.
De uitvaart die mij het meest is bijgebleven, was die van een jonge vrouw met een verstandelijke beperking. Er werd K3-muziek gedraaid en niemand hield zich bezig met formele uitvaartetiquette. Dat maakte het heel vrolijk en bijzonder.”

"Tijdens een wedstrijd in de boot trek je niet zomaar je eigen plan, maar luister je naar de stuurman. Tijdens een uitvaart is je team net zo belangrijk en luister je naar de commando's van je voorman. De boten tillen we na het roeien zorgvuldig uit het water de kade op. Eigenlijk net als een uitvaartkist: je gaat er met aandacht en respect mee om."

"Scheikunde is heel abstract. Moleculen kan je niet zomaar zien. Bovendien is het een studie waarbij je veel alleen doet. Daarom heb ik zoveel plezier in dit werk. In teamverband dragen we concreet bij aan een afscheid.”

"Ik heb theologie gestudeerd en ben vrijwilliger bij de katholieke kerk. Mijn affiniteit met rituelen en afscheid past bij het Ferenteswerk. Het bij naam noemen van de overledene in de kerk vind ik één van de indrukwekkendste rituelen. Maar ik heb ook wel eens meegemaakt dat de familie bij het graf een jointje ging roken. Dat ligt buiten mijn comfortzone, maar als dat bij iemand past is dat toch prachtig!"

"Soms vragen uitvaartleiders in een aanvraag specifiek naar mij. Dat is natuurlijk een leuk compliment! 
En dat ik nu een das kan strikken, komt vast nog wel eens van pas na mijn master Bedrijfskunde!"

"Ik heb al veel bijzondere uitvaarten meegemaakt. Van een ereronde om een Albert Heijn filiaal, tot een grootse uitvaart met paardenkoets op de Amsterdamse Wallen. Door Ferentes heb ik geen last meer van plankenkoorts. Je raakt gewend aan dat veel mensen naar je kijken. Dat gaat goed van pas komen als ik straks docent biologie ben.”

 “Als fysiotherapeut weet je hoe je ergonomisch moet dragen en hoor je veel persoonlijke verhalen van mensen, net als in de uitvaartwereld.
Het afscheid van een echtpaar dat samen euthanasie had gepland was zo liefdevol. We mochten met één team eerst de één en daarna de ander naar het graf dragen. Samen tot het einde.”